Ons huis in Appingedam wordt versterkt, en de elektra gaat mee op de schop

De verhuisdozen staan nog in de gang van de wisselwoning. Het is half acht ’s avonds, de regen tikt op het platte dak en ik zit tussen de stapels aan een klaptafel te schrijven, omdat ik merk dat het helpt om alles even op papier te zetten. Ons eigen huis, een jaren dertig woning op een paar minuten lopen van het Damsterdiep, staat sinds vorige week leeg. Over een paar dagen gaat de aannemer erin om het aardbevingsbestendig te maken.

Twee jaar papierwerk

Wie in Appingedam woont, kent het verhaal. Na de zware beving van 2012 en alle kleinere schokken daarna kwam de versterkingsoperatie langzaam op gang. In Opwierde-Zuid ging een hele wijk op de schop, bij ons in de straat duurde het langer. Eerst kwam er een opname, toen een beoordeling, toen een versterkingsadvies en daarna een bouwplan waar mijn man en ik met potlood in de kantlijn overheen zijn gegaan. Funderingen, muurankers, een nieuwe vloer op de begane grond. Over elektriciteit stond er welgeteld één alinea in.

Wat er met de bedrading gebeurt

Die ene alinea bleek nogal wat te betekenen. Als de vloer eruit gaat en binnenmuren worden versterkt, zitten leidingen, wandcontactdozen en de meterkast vanzelf in de weg. Bij ons hing de groepenkast nog op een houten plankje uit de jaren zeventig, met vier groepen en één aardlekschakelaar voor het halve huis. De aannemer zei eerlijk dat ze alles wat door het werk geraakt wordt netjes terugplaatsen, maar dat terugplaatsen iets anders is dan verbeteren.

Mijn zus woont aan de andere kant van de stad en had haar huis twee jaar eerder laten versterken. Zij gaf me de tip om vóór de start zelf een elektricien te laten meekijken. Dus belde ik op een dinsdagochtend Elektricien Appingedam, en een paar dagen later lag er iemand met een zaklamp in onze kruipruimte. Hij legde uit dat alles wat nieuw wordt aangelegd moet voldoen aan de NEN 1010, en dat het daarom slim is om in één keer te bepalen hoe het huis er straks bij moet staan.

Meteen vooruitdenken

Dat vooruitdenken bleek het belangrijkste. Als de muren toch openliggen, kost een extra leiding bijna niets. We hebben een perilex aansluiting laten voorbereiden voor een inductiekookplaat, want het gas gaat er vroeg of laat toch af. Er komt een aparte groep voor de wasmachine en een voor de droger, en naar de schuur gaat alvast een loze leiding voor een laadpaal, mocht onze oude benzineauto ooit plaatsmaken voor iets elektrisch. De groepenkast wordt helemaal nieuw, met aardlekschakelaars van 30 mA verdeeld over de groepen, zodat niet meteen het hele huis donker is als er ergens iets misgaat.

Wat wel en niet onder de versterking valt, hebben we per punt laten opschrijven. Het terugplaatsen van wat gesloopt wordt, zit in het plan. De extra groepen en de inductievoorbereiding betalen we zelf. Dat gesprek ging beter dan ik had verwacht, juist omdat de elektricien een helder overzicht had gemaakt dat de aannemer in zijn planning kon passen. Niemand zit erop te wachten dat er na de oplevering opnieuw gehakt moet worden in vers stucwerk.

Over een maand of vier hopen we terug te zijn. Ik zie er tegenop en verheug me er tegelijk op. Het huis wordt veiliger, daar draait het om. Maar ik betrap mezelf erop dat ik ook uitkijk naar iets heel simpels, een keuken waarin ik de waterkoker en de magnetron tegelijk kan aanzetten zonder dat de stroom eraf gaat. Mijn buurvrouw, die nog op haar beurt wacht, vroeg gisteren al of ze het nummer van Elektricien Appingedam mocht hebben.